به گزارش بازار انرژی آریا صادق نیت حقیقی رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران در گفت‌وگو با اتاق بازرگانی ایران اظهار کرد: در حال حاضر برق شهرک‌های صنعتی دو روز در هفته و هر بار از ساعت ۸ صبح تا 12 شب، قطع می‌شود؛ موضوعی که خسارت‌های گسترده‌ای به واحدهای تولیدی وارد کرده و برنامه‌ریزی برای تولید را با اختلال جدی مواجه ساخته است.
رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران با اشاره به اینکه صنایع امکان سازگاری کامل با چنین شرایطی را ندارند، افزود: در واحدهایی که از کوره‌های صنعتی استفاده می‌شود، قطع و وصل مکرر برق تبعات بسیار سنگینی دارد.
سرد و گرم شدن کوره‌ها شوک حرارتی ایجاد می‌کند و این مسئله علاوه بر کاهش عمر تجهیزات، هزینه‌های سنگینی را به تولیدکنندگان تحمیل خواهد کرد.
رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران ادامه داد: خسارت قطع برق تنها به همان دوره خاموشی محدود نمی‌شود، زیرا پس از وصل مجدد برق، واحد تولیدی برای بازگشت به چرخه عادی تولید به زمان نیاز دارد. در صنایع ریخته‌گری و سایر واحدهایی که فرآیند تولید پیوسته دارند، توقف تولید و راه‌اندازی مجدد خطوط باعث می‌شود زمان از دست ‌رفته بسیار بیشتر از مدت خاموشی باشد.
صادق نیت حقیقی با بیان اینکه بسیاری از کارخانه‌ها برای جبران این وقفه ناچار به فعالیت در روزهای تعطیل شده‌اند، اظهار کرد: واحدهای تولیدی مجبورند در روزهایی مانند جمعه خطوط تولید را فعال کنند تا بخشی از عقب‌ماندگی جبران شود. این موضوع علاوه بر ایجاد نارضایتی در میان کارگران، هزینه‌های تولید را نیز افزایش می‌دهد، زیرا پرداخت اضافه‌کاری و تعطیل‌کاری هزینه نیروی انسانی را به بیش از یک و نیم برابر افزایش می‌دهد.
وی افزود: محروم شدن کارگران از تعطیلات و زمانی که باید در کنار خانواده باشند، یکی دیگر از پیامدهای اجتماعی این وضعیت است. بااین‌حال، تولیدکنندگان و کارگران برای جلوگیری از توقف کامل تولید ناچارند این هزینه‌ها و مشکلات را بپذیرند.
رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران درباره نحوه مدیریت نیروی انسانی در روزهای خاموشی نیز گفت: کارخانه‌ها چاره‌ای جز جابه‌جایی روزهای کاری ندارند، زیرا حتی در زمان قطع برق نیز هزینه‌هایی مانند حقوق، بیمه، مالیات، اقساط بانکی و سایر تعهدات مالی متوقف نمی‌شود و تولیدکننده موظف به پرداخت همه این هزینه‌هاست.
وی تأکید کرد: تمام هزینه‌های ثابت واحدهای تولیدی بر مبنای فعالیت ۳۶۵ روز سال محاسبه می‌شود، اما زمانی که تعطیلی یا خاموشی به صنایع تحمیل می‌شود، هیچ‌یک از این هزینه‌ها کاهش نمی‌یابد. اقساط بانکی، مالیات، بیمه و سایر تعهدات مالی تعطیل‌بردار نیستند و درنهایت بار مالی همه این توقف‌ها بر دوش تولیدکننده قرار می‌گیرد.
صادق نیت حقیقی در ادامه با اشاره به استفاده از ژنراتورهای برق در واحدهای صنعتی گفت: ژنراتورهایی که اکنون در اختیار بسیاری از کارخانه‌ها قرار دارد، از نوع اضطراری هستند و برای استفاده مداوم طراحی نشده‌اند. این تجهیزات تنها برای چند ساعت در شرایط اضطراری قابل‌استفاده هستند و توانایی تأمین برق موردنیاز کارخانه‌ها برای ساعت‌های طولانی را ندارند.
وی افزود: استفاده مداوم از ژنراتورهای اضطراری باعث استهلاک شدید آن‌ها می‌شود؛ تجهیزاتی که باید سال‌ها عمر کند، در مدت کوتاهی فرسوده شده و نیازمند تعمیرات مکرر خواهد شد. اگر این روند ادامه پیدا کند، در آینده نزدیک صنایع با حجم زیادی از ژنراتورهای ازکارافتاده و فرسوده مواجه خواهند شد.
رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران همچنین به مشکلات تأمین سوخت این ژنراتورها اشاره کرد و گفت: ژنراتورهای اضطراری مصرف سوخت بالاتری نسبت به نمونه‌های دائم‌کار دارند، اما سهمیه گازوئیل اختصاص‌یافته به صنایع بر مبنای راندمان ایده‌آل‌ترین ژنراتور محاسبه می‌شود. در نتیجه بسیاری از واحدها با کمبود سوخت مواجه می‌شوند و ناچارند گازوئیل را از بازار آزاد با قیمت‌های بسیار بالاتر تهیه کنند.
وی ادامه داد: خرید گازوئیل آزاد علاوه بر تحمیل هزینه‌های سنگین، نگرانی‌هایی نیز برای تولیدکنندگان ایجاد کرده است، زیرا همواره این دغدغه وجود دارد که خرید سوخت خارج از سهمیه برای آن‌ها تبعات و مشکلات قانونی به همراه داشته باشد.
صادق نیت حقیقی با اشاره به افزایش نرخ گازوئیل آزاد اظهار کرد: قیمت این سوخت از حدود ۳۰۰ تومان به حدود ۳۰ هزار تومان رسیده و با احتساب هزینه حمل و مالیات بر ارزش افزوده، هزینه نهایی حتی از این رقم نیز بیشتر می‌شود. این افزایش قیمت، هزینه تولید را بیش از گذشته بالا برده است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: حتی واحدهایی که به ژنراتور مجهز هستند نیز معمولاً توان تأمین کل برق موردنیاز خطوط تولید را ندارند و ناچارند برق تولیدی را تنها به بخش‌های حیاتی اختصاص دهند. به عنوان مثال در واحدهای ریخته‌گری، ژنراتورها صرفاً برای گرم نگه داشتن کوره‌ها و جلوگیری از شوک حرارتی استفاده می‌شوند و در صنایع غذایی نیز هدف اصلی جلوگیری از فساد مواد اولیه، گوشت، شیر و سایر محصولات فاسدشدنی است. بنابراین در اغلب موارد ژنراتورها تنها از نابودی تجهیزات و مواد اولیه جلوگیری می‌کنند و امکان ادامه کامل فرآیند تولید را فراهم نمی‌سازند.